System pracy chronionej w Skandynawii - adamglaz.pl

Szukaj
Idź do spisu treści

Menu główne:

System pracy chronionej w Skandynawii

Ekonomia

Drukuj


System pracy chronionej w krajach skandynawskich




SPIS TREŚCI

1. Wstęp
2. Koncepcje zatrudniania osób niepełnosprawnych
3. Specjalne programy zatrudniania osób niepełnosprawnych.
4. Niepełnosprawni na rynku pracy na przykładzie Finlandii .
4.1. Polityka zatrudnienia osób niepełnosprawnych w Finlandii

4.2. Urzędy Pracy a osoby o niskich kwalifikacjach
4.3. Plan poszukiwania pracy
4.4. Praktyka zawodowa
4.5. Zapomoga integracyjna
4.6. Zwolnienie z podatku obrotowego

5. Niepełnosprawni na rynku pracy na przykładzie Szwecji .
 5.1. Polityka zatrudnienia
 5.2. Formy zatrudnienia osób niepełnosprawnych

1. Wstęp

Praca oraz szeroko rozumiana aktywność zawodowa jest bardzo ważnym aspektem w życiu każdego człowieka, daje bowiem poczucie bycia potrzebnym, niezależnym oraz stanowi ważny warunek sukcesu na drodze do samorealizacji, a posiadanie wachlarza możliwości w kwestiach kształcenia oraz pracy zawodowej daje każdemu z nas możliwość kontroli nad swoim życiem oraz wyboru określonej dziedziny aktywności, zgodnej lub zbliżonej do indywidualnych zainteresowań
. Osoba niepełnosprawna, podobnie jak osoby pełnosprawne, również posiada tego typu potrzeby i aspiracje, jednak często napotyka na nierówność i dyskryminację w dziedzinie zatrudnienia i zabezpieczenia społecznego.   

W świadomości społecznej długo funkcjonowało i niestety nadal po części funkcjonuje, przekonanie o potrzebie otaczania opieką i wsparciem osób niepełnosprawnych jako tych chorych, słabszych, nieporadnych. Nierówność szans wynikająca z niepełnosprawności, pogłębiana zostaje również przez słabsze przygotowanie do życia zawodowego, tzn. niższy poziom wykształcenia, co pociąga za sobą posiadanie niższych kwalifikacji, małą zaradność życiową a także niski poziom motywacji do podejmowania aktywności zawodowej wynikający z przekonania o własnej bezradności i niekompetencji. Co więcej niskiemu poziomowi aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych (80% tej grupy to osoby bierne zawodowo) towarzyszy dodatkowo zjawisko bezrobocia.


Dlatego jednym z ważniejszych elementów współpracy z niepełnosprawnymi jest wzmocnienie ich własnego znaczenia i poczucia poszanowania godności, tak aby mogli podjąć działania odpowiedzialnego kierowania swoim losem. Przezwyciężanie własnej niepełnosprawności powinno odbywać się poprzez aktywizację społeczną i zawodową, która może być realizowana w ramach opracowywanych miejskich programów zawierających kompleksowe działania ukierunkowane zarówno na osoby niepełnosprawne, jak i na pracodawców, również poprzez współpracę organizacji pozarządowych, instytucji rynku pracy i pracodawców w zakresie zatrudniania osób niepełnosprawnych, a także przez zwiększanie roli organizacji pozarządowych we wspieraniu i aktywizacji zawodowej niepełnosprawnych.  


Aspiracje osób niepełnosprawnych do samodzielności, niezależności oraz autonomii powoli zaczynają znajdować  swoje odzwierciedlenie w mentalności społecznej, prawie i jego przestrzeganiu. Począwszy od lat 90-tych coraz więcej uwagi w krajach europejskich poświęca się osobom niepełnosprawnym, aby mogły one aktywnie uczestniczyć w życiu zawodowym na równi z całym społeczeństwem.
Państwa Członkowskie, pomimo przekazania części obowiązków na szczebel wspólnotowy, są odpowiedzialne za kreowanie polityki i strategii zatrudniania osób niepełnosprawnych. Dlatego też różnią się one istotnie zarówno w koncepcjach, jak i konkretnych rozwiązaniach.

czytaj dalej ...




 
 
Polecane
  • Fundacja pomocy Dzieciom "KRZYK"
  • Rada Osiedla "Nadstawna"
  • Biłgorajskiego Stowarzyszenia Kulturalnego imienia I. B. Singera
  • Amnesty International
  • Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego